Σάμιουελ Λίτλ: Ο πιο «παραγωγικός» κατά συρροή δολοφόνος της Αμερικής

Σάμιουελ Λίτλ: Ο πιο «παραγωγικός» κατά συρροή δολοφόνος της Αμερικής

Ποιος ήταν

Ο Σάμιουελ Λίτλ (γνωστός και ως Σάμιουελ Μακντάουελ) ήταν ένας Αμερικανός κατά συρροή δολοφόνος, ο οποίος ομολόγησε 93 δολοφονίες και πέθανε σε ηλικία 80 ετών σε νοσοκομείο του Λος Άντζελες, μάλλον λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια. Θεωρείται από το F.B.I. ως «ο πιο παραγωγικός serial killer» στην ιστορία των ΗΠΑ, ξεπερνώντας ακόμη και την «μνημειώδη» παρακαταθήκη των Τεντ Μπάντι και Τζον Γουέιν Γκάσι.

Ο Λίτλ εξέτιε ποινή ισόβιας κάθειρξης σε κρατικό σωφρονιστικό κατάστημα του Λος Άντζελες, όταν συνελήφθη το 2014 για την δολοφονία τριών γυναικών κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 80’. Στην αρχή αρνούνταν τις κατηγορίες, λίγο αργότερα όμως ομολόγησε.

Ο ίδιος είπε ότι δεν ξέρει πότε ακριβώς ξεκίνησε αυτός ο διακαής πόθος του για τον γυναικείο λαιμό. Ανακαλώντας μνήμες από τα σχολικά του χρόνια, όταν ήταν παιδί ακόμη, θυμάται να ερεθίζεται από την θέαση του γυμνού λαιμού των δασκάλων του. Η μητέρα του, σύμφωνα με υποθέσεις, ήταν ιερόδουλη. Ο ίδιος μεγάλωσε με τη γιαγιά του, ενώ κατά διαστήματα λέγεται ότι εργαζόταν ως νεκροθάφτης. Στην εφηβεία του, είχε πάει σε αναμορφωτήριο, κατηγορούμενος για κλοπές, ληστείες, επιθέσεις και βιασμό.

Τον πρώτο του φόνο τον διέπραξε όντας 30 ετών. Ως τότε αρκούνταν στην φαντασίωση του στραγγαλισμού. Δεν είχε φανταστεί, όμως, ποτέ ότι θα κατέληγε έτσι. Όπως είχε δηλώσει και ο ίδιος, προσπάθησε να συγκρατηθεί, όμως κάποια στιγμή έχασε τον έλεγχο και λαχταρούσε κάτι περισσότερο από τις επινοημένες εικόνες του μυαλού του. Όσον αφορά την πίστη που είχε στον Θεό, ήταν ο μόνος στον οποίο είχε εκμυστηρευτεί το πάθος του και όπως είπε τον ρώτησε πολλές φορές γιατί τον έκανε έτσι.

Οι ομολογίες

Το 2018, όντας στην φυλακή, αποφάσισε να ομολογήσει ότι διέπραξε 93 δολοφονίες μέσα σε 35 έτη, από το 1970 έως και το 2005. Τα ανακριτικά βίντεο με τις περιγραφές των φόνων του Λίτλ προσεγγίζουν την διάρκεια των 700 ωρών. Από τότε, πολλοί θάνατοι γυναικών, που είχαν καταλογισθεί σε υπερβολική δόση εξαρτησιογόνων ουσιών ή σε άγνωστα αίτια, βγήκαν στην επιφάνεια.

Λόγω της τρομακτικής λεπτομέρειας, με την οποία αφηγούνταν ο Λίτλ τους φόνους, το F.B.I. μπόρεσε να συνδέσει τις ομολογίες με δεκάδες ανεξιχνίαστες υποθέσεις κι έτσι να απαλυνθούν οι πληγές των συγγενών των θυμάτων, αλλά και η μνήμη τους. Έχει ήδη δημοσιευτεί μια σειρά από συνταρακτικά εξομολογητικά βίντεο, προκειμένου το κοινό να συνδέσει την δολοφονία ή την εξαφάνιση κάποιου συγγενή με τον εν λόγω άνθρωπο.

Όσο εξιστορούσε τα «κατορθώματά» του, ο Λίτλ έδειχνε αμετανόητος, σαν να ήταν υπερήφανος για τους «άθλους» του, ενώ φαινόταν ήρεμος, σαν να νοσταλγούσε μια γλυκιά ανάμνηση -χαμογελούσε όσο περιέγραφε τους φόνους. «Αυτή πάλευε για την ζωή της κι εγώ πάλευα για την ικανοποίησή μου», ήταν μία από τις πιο ανατριχιαστικές φράσεις στα βίντεο μαρτυριών του, που έχουν δημοσιευτεί στο διαδίκτυο.

Οι ομολογίες του επιβεβαιώθηκαν και όσες ακόμη εκκρεμούν επιβεβαίωσης θεωρήθηκαν αξιόπιστες από την αστυνομία, καθώς παρουσίασε τόσο ενδελεχή στοιχεία της διαδικασίας, που μόνο ο δολοφόνος θα μπορούσε να γνωρίζει.

Το προφίλ των θυμάτων

Ο Λίτλ ήταν ένας αντικειμενικά έξυπνος και μεθοδικός δολοφόνος, ενώ όπως φάνηκε στα βίντεο των εξομολογήσεών του, είχε ισχυρή φωτογραφική μνήμη. Μάλιστα, του άρεσε να σκετσάρει τα θύματά του. Τα σχέδια των γυναικών, που έφτιαξε, ήταν τόσο λεπτομερή και προσεγμένα. Θυμόταν το κάθε μικρό χαρακτηριστικό των θυμάτων του κι έτσι συνεργάστηκε με το F.B.I., προκειμένου να ταυτοποιηθούν ανεξιχνίαστα, ως τώρα, πτώματα. Να σημειωθεί πως βάσει των εξομολογήσεων και των σκίτσων του, οι έρευνες συνεχίζονται μέχρι και σήμερα.

Στόχο του αποτελούσαν γυναίκες ευάλωτες, οι οποίες συνήθως εμπλέκονταν με την πορνεία ή ήταν εθισμένες σε ναρκωτικές ουσίες. Είχε μια προτίμηση στις Αφροαμερικανές, ενώ μία φορά δολοφόνησε και μία γυναίκα transgender, την Marianne, το 1972, γεγονός που αποδεικνύει, για ακόμα μία φορά, ότι ο Λίτλ επέλεγε τα θύματά του από το κοινωνικό περιθώριο.

Η Κρίστι Παλάτσολο (αναλύτρια του F.B.I. που ασχολήθηκε ενεργά με την υπόθεση του Λίτλ), είχε δηλώσει ότι ο κατά συρροή δολοφόνος δεν πίστευε ότι θα συλλαμβανόταν, διότι τα θύματά του -σύμφωνα πάντα με το σκεπτικό του ιδίου- δεν είχαν αξία για το κοινωνικό σύνολο.

Κατά κάποιο τρόπο, ένιωθε περήφανος που είχε «γλιτώσει» την σύλληψη τόσα χρόνια. Σε συνέντευξή του, είχε δηλώσει ότι διέφυγε της αστυνομίας, γιατί τα θύματά του ήταν γυναίκες μη κοινωνικά αποδεκτές, περιθωριοποιημένες. Δεν επέλεγε νοσοκόμες ή δασκάλες, οι οποίες έχουν συνήθως έναν στενό κοινωνικό περίγυρο που θα τις αναζητούσε, αλλά ιερόδουλες και ναρκομανείς.

Ο ενθουσιασμός του στην θύμηση κάθε γυναίκας που δολοφόνησε ήταν ορατός. «Αγαπάω όλες τις γυναίκες. Όταν τις σκοτώνεις, γίνονται δικές σου». Περνούσε χρόνο με ορισμένα από τα θύματά του. Θεωρούσε τις γυναίκες αυτές φίλες του, όπως πίστευε, επίσης, ότι και εκείνες τον θεωρούσαν φίλο τους. Είχε την εντύπωση ότι, κατά κάποιον τρόπο, ήθελαν να πεθάνουν και ίσως στο μυαλό του να φανταζόταν ότι τους έκανε χάρη με την δολοφονική πράξη του.

Κάθε φορά που μια γυναίκα άφηνε την τελευταία της πνοή στα χέρια του, εκείνος της έδινε ένα φιλί.

Παρατίθεται ο ιστότοπος με τις πληροφορίες της επίσημης σελίδας του F.B.I.: https://www.fbi.gov/news/stories/samuel-little-most-prolific-serial-killer-in-us-history-100619