5 κινηματογραφικές ερμηνείες-έκπληξη

5 κινηματογραφικές ερμηνείες-έκπληξη

Οφείλω να ομολογήσω πως, όπως οι περισσότεροι λάτρεις ταινιών, τείνω να βάζω τους ηθοποιούς σε κατηγορίες: η ρομαντική πρωταγωνίστρια, ο ζεν πρεμιέ,  η αθώα παιδούλα, ο αστείος. Υπάρχουν κάποιες φορές, όμως, που κάποιοι ηθοποιοί ξεφεύγουν από αυτά τα κουτάκια -στα οποία κλείνονται από το κοινό, τους κριτικούς και τον ίδιο τους τον εαυτό-, συχνά κάνοντας θεαματική έξοδο.

5 από τις ερμηνείες που εξέπληξαν εμένα είναι:

Gwyneth Paltrow | Sylvia (2003)

Η Gwyneth Paltrow είναι πιο γνωστή για την συμμετοχή της σε ρομαντικές κομεντί, την ταινία «Sliding Doors», και το «Shakespeare in Love». Ήταν επόμενο να μην προσμένει κανείς κάτι διαφορετικό από εκείνη. Έτσι, όταν την  είδα στην βιογραφία της Sylvia Plath, επόμενο ήταν να πέσω από τα σύννεφα. Η ερμηνεία της στο ρόλο της απίστευτα δημιουργικής, αλλά αυτοκαταστροφικής και περιορισμένης από τα κοινωνικά στερεότυπα Αμερικανίδας ποιήτριας ήταν φανταστική, ενώ έχω φτάσει στο σημείο, όταν σκέφτομαι τη Sylvia Plath, να έρχεται στο μυαλό μου η εικόνα της Paltrow, με τις χαριτωμένες αφέλειες της ποιήτριας και τα δακρυσμένα της μάτια.

Tom Cruise | Tropic Thunder (2008)

Όλοι μας, έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τον Tom Cruise σε δύο είδη ρόλων -που σχεδόν πάντα ταυτίζονται: του πρωταγωνιστή και του καλού παιδιού. Στην ταινία αυτή -που κακώς δε συμπεριλήφθηκε στις ταινίες με τις πιο παράξενες πλοκές– υποδύεται τον μεγαλοπαραγωγό Les Grossman, ο οποίος, σαν παραγωγός της πολεμικής ταινίας «Tropic Thunder», καλείται να αντιμετωπίσει τις παράλογες απαιτήσεις του ατζέντη ενός σταρ, τον άπειρο σκηνοθέτη της ταινίας και την απαγωγή -και κατόπιν απόπειρα πολεμικής σύρραξης- των πέντε πρωταγωνιστών του, με μία ντόπια φυλή. Το εντυπωσιακό δεν είναι μόνο η απλή συμμετοχή του στην ταινία, αλλά, κυρίως, το γεγονός ότι ο χαρακτήρας που υποδύεται δεν έχει να κάνει με δράση-δράμα-ρομάντζο. Τα τεράστιά του χέρια, η άφθονη χρήση βωμολοχιών και οι αξιοζήλευτες χορευτικές του ικανότητες, τον κάνουν -ίσως για πρώτη φορά στην καριέρα του ως ηθοποιό-, κωμικό και διασκεδαστικό με έναν πιο ανάλαφρο τρόπο.

Amanda Seyfried | Chloe (2009)

Η Amanda Seyfried έχει γίνει πιο γνωστή από κωμικές ή feelgood ταινίες, όπως «Mean Girls» και «Mamma Mia», ενώ, μόλις τα τελευταία χρόνια, προσπαθεί να διευρύνει το ρεπερτόριό της -προτείνω ανεπιφύλακτα το «Things Heard and Seen» του Netflix. Το πιο εντυπωσιακό της, όμως, νέο άνοιγμα ήρθε το 2009 με την ταινία «Υποψία», το ερωτικό θρίλερ, όπου υποδύεται για πρώτη φορά μία πιο σκοτεινή, νέα κοπέλα, που εργάζεται ως πόρνη και μπλέκεται σε μία οικογένεια, ξεκινώντας την αποπλάνηση του άνδρα. Συγκεκριμένα, η Catherine (Julianne Moore) έχει την υποψία πως ο άνδρας της την απατά. Έτσι, βάζει την Chloe (Amanda Seyfried) να φλερτάρει μαζί του, με σκοπό να αποκτήσει αποδείξεις για αυτό. Είναι ένα, ομολογουμένως, περίεργο ερωτικό θρίλερ -αν και όλα τα ερωτικά θρίλερ είναι κάπως παράξενα-, αλλά πάρα πολύ ενδιαφέρον, με άψογους ηθοποιούς (Seyfried, ore, Liam Neeson, Max Theriot). Εδώ είναι που βλέπουμε τα πρώτα της ψήγματα ως ηρωίδα, στην ομώνυμη ταινία «Lovelace» -άλλο περίεργο αλλά αγαπημένο.

Robert Downey Jr | Chaplin (1992)

Πολύ πριν αναλάβει το ρόλο του ως Iron Man, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο RDJ ήταν νέος, ωραίος και μέλος του Brat Pack –μίας ομάδας ηθοποιών στα 20 τους που έκαναν επιτυχία σε νεανικές ταινίες όπως “Sixteen Candles” και “The Pick-up Artist”, με κορωνίδα όλων το “Breakfast Club”. Στην ταινία-βιογραφία του Charlie Chaplin, έδειξε ότι είναι ικανός και ως πιο ώριμος δραματικός πρωταγωνιστής. Εκεί βλέπουμε τον Downey Jr ως Chaplin, από την ηλικία των 20 έως τα τελευταία του χρόνια, όταν συνεργάζεται με έναν συγγραφέα για τη δημιουργία μιας βιογραφίας του. Στην ταινία αυτή ο ηθοποιός λάμπει με την ερμηνεία του, ενώ ξεκινά να αναπτύσσει το γνωστό και ιδιαίτερο χιούμορ και στυλ, που τον διακρίνει σε όλες τις μετέπειτα ταινίες του.

Aaron Taylor-Johnson | Nocturnal Animals (2016)

Οι περισσότεροι τον θυμούνται από το «Kick-ass», ενώ κάποιοι άλλοι από τους ρόλους του στην «Anna Karenina» και τη Marvel. ο χαρισματικός, αυτός, ηθοποιός μπορεί να παίξει τον «κακό» -όμως το κατάφερε με μεγάλη επιτυχία στην ταινία «Νυχτόβια Πλάσματα». Ο Ray Marcus, τον οποίο υποδύεται ο Taylor-Johnson, είναι ένας από τους πιο ουσιαστικά κακούς και σιχαμένους χαρακτήρες που, εγώ τουλάχιστον, έχω δει σε ταινία. Συνοπτικά και χωρίς spoiler: ένας συγγραφέας δίνει στην πρώην γυναίκα του το πιο πρόσφατό του βιβλίο, πριν το εκδώσει, για να μάθει τη γνώμη της. Σε αυτό το βιβλίο, ο ήρωας πηγαίνει με την οικογένειά του για διακοπές, όταν ξεκινούν να κάνουν κόντρες με το αμάξι και, τελικά, τους σταματά μια μικρή ομάδα από hill-billy (επαρχιώτες, νταήδες) εγκληματίες -μεταξύ των οποίων και ο σαδιστικός Ray Marcus.