Καλώς ήρθατε στον κόσμο των Singles

Καλώς ήρθατε στον κόσμο των Singles

1 ή 2; Ιδού η απορία…

Χρόνια πριν, μπήκα κι εγώ στον μαγικό κόσμο των Singles και έμαθα ότι οι φίλοι είναι η οικογένεια που εμείς επιλέγουμε, αλλά και ότι όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει και τρόπος. Ίσως μοιάζει ρηχή η υπαρξιακή αναζήτηση μέσω μιας σειράς -και δη ελληνικής. Όμως, καμιά φορά, τα απλά πράγματα είναι που μας υποδεικνύουν τον δρόμο της ευτυχίας.

Έχοντας υπόψιν μου ότι οι χαρακτήρες της σειράς είναι -σχεδόν- σε όλους γνωστοί, θα ήθελα να σταθώ λιγάκι στα κορίτσια της παρέας. Έτσι, ενώ στην αρχή νομίζεις πως είσαι η ρομαντική, ήρεμη, πεισματάρα και ονειροπόλα Μάρω και, στη συνέχεια, περνάς στο πολύχρωμο φάσμα της πολυτάλαντης και πολυτάραχης Λίλας, τελικά καταλαβαίνεις πως, μάλλον, είσαι η Ράνια. Μια γυναίκα δυναμική, αλλά φοβισμένη από τη σκληρότητα της ζωής, κρυφά ρομαντική και το καλύτερο; Αν και δεν το δείχνει, πιστεύει ακόμη στα παλιά παραμύθια, με τους δράκους και τα παλάτια. Ή έστω στα σύγχρονα. Τι μας έμαθαν, λοιπόν, αυτοί οι αιώνια επίκαιροι χαρακτήρες;

Η φιλία

Πόσο αρκετή μπορεί να είναι η επαγγελματική επιτυχία, η ισορροπία καθημερινότητας και οι ήρεμες συνήθειες για την ευτυχία σου; Όπως αναφέρθηκε, οι καλοί φίλοι είναι η οικογένεια που επιλέγουμε. Και με αυτό, δεν εννοώ ότι αποκληρώνουμε τους γονείς μας. Αντίθετα, εάν έχουμε την όρεξη -και προπάντων την θετική ενέργεια- να δούμε και να μάθουμε τους ανθρώπους γύρω μας, έχουμε τη δυνατότητα, με λίγη μαγική νεραϊδόσκονη, να αποκτήσουμε φίλους, δικούς μας ανθρώπους, με τους οποίους μεγαλώνουμε μαζί, γελάμε, κλαίμε και αν μη τι άλλο μοιραζόμαστε.

“Η κατά Λίλαν καλύτερη φίλη…Ράνια”

Μια φιλία περίεργη, αγωνιώδης, με εντάσεις, διενέξεις, μα πολλή, πολλή αγάπη. Η κυριότερη διαφορά τους; Η Λίλα είναι ένα πλάσμα ανιδιοτελές. Αρέσκεται και ζει μέσω της βοήθειας και της χαράς που προσφέρει στους άλλους. Έχει πάρει όλες τις δυσκολίες που της έφερε η ζωή και τις έχει μετατρέψει σε διάθεση για αλλαγή. Η Ράνια από την άλλη, είναι άνθρωπος, που όχι μόνο έμαθε να αμύνεται, αλλά και να επιτίθεται. Ανέπτυξε ένα σύστημα αυτοπροστασίας, κάτι σαν ένα χρυσό κλουβί, γεγονός που την δυσκολεύει να «δίνει» ελαφρά τη καρδία στους ανθρώπους που αγαπάει. Γι’ αυτό άλλωστε, σύμφωνα με το γκεστ του Γιώργου Καπουτζίδη -που αγαπήσαμε όσο κανένα-, η Λίλα μπορεί να δίνει 100 και η Ράνια 10. Ωστόσο, αυτό που πραγματικά τις ενώνει και τις κάνει την μία το ιδανικό άλλο μισό της άλλης είναι η πραγματική, οικογενειακή αγάπη, που διατηρείται ανάμεσά τους μετά από κάθε τσακωμό και κάθε εμπόδιο.

“1 ή 2;”

Το μέγα ερώτημα του πρώτου κύκλου της σειράς. Μεγαλώνουμε βλέποντας ρομαντικές ταινίες, που μας καθοδηγούν να πιστεύουμε στο τέλειο άλλο μας μισό. Όμως, πολύ σύντομα, καταλαβαίνουμε ότι τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Γιατί μπορεί μεν να ερωτευτείς παράφορα έναν άνθρωπο, τι γίνεται, όμως, όταν εσύ θέλεις οικογένεια με παιδιά, σκυλιά, γατιά κι εκείνος θέλει να γυρίσει μαζί σου τον κόσμο χωρίς πολλά προγράμματα; Και ναι, μπορεί να μοιάζει ως μια πρωτοκοσμική ανησυχία… Αλλά δεν είναι. Όσο μεγαλώνουμε, συνειδητοποιούμε ότι σημασία δεν έχει μόνο ο έρωτας και το πάθος, αλλά και το να βρίσκεσαι στην ίδια σελίδα με τον/την σύντροφό σου. Βέβαια, όταν δύο άνθρωποι είναι πραγματικά μαζί, έχουν την δυνατότητα να δραπετεύσουν από τα δικά τους ξεχωριστά όνειρα και να κάνουν κάτι υπέροχο… να ονειρευτούν μαζί. Και αυτός θα είναι ένας δρόμος με πολλά πετραδάκια και πολλές λακκούβες, όμως, ίσως να οδηγήσει σε αυτό που λέμε… ευτυχία. Ίσως πάλι και όχι.

“Θεωρία Νο.1: Η ζωή είναι σαν το τάβλι: Πόρτες, Πλακωτό και Φεύγα”

Πολλές φορές, με συμβουλεύουν «μην ζεις μέσα από σειρές, η ζωή δεν είναι παραμύθια». Όντως, η ζωή, δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν είναι μια σειρά, ούτε ένα παραμύθι. Ξεκινάς, ανοίγεις μια πόρτα, έπειτα ανοίγεις και δεύτερη, δοκιμάζεις, πληγώνεσαι, μαθαίνεις κι ύστερα φεύγεις και πας στην επόμενη. Εμένα η μόνη μου απορία πάντα ήταν γιατί αφού όλοι συγκινούμαστε με σειρές, που παρουσιάζουν παρέες, παραμυθένια ζευγάρια και ουτοπικές σχέσεις, γιατί δεν προσπαθούμε, έστω, να τις δημιουργήσουμε;

Σε κάθε περίπτωση, είτε είμαστε μόνοι είτε όχι, είτε είμαστε κυνικοί είτε ρομαντικοί, η σειρά μας έμαθε ότι η ζωή και η ευτυχία είναι ένα ουράνιο τόξο. Πάντα θα είναι όμορφο, αλλά πάντα θα παραμένει άπιαστο. Μας έμαθε, όμως, παράλληλα πως όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει και τρόπος. Κι ίσως κάποιες μικρές στιγμές, να είμαστε τόσο κοντά του, που να μας μεταφέρει απλόχερα την πολύχρωμη μαγεία του.