Το Gossip Girl επέστρεψε. Αλλά άξιζε;

Το Gossip Girl επέστρεψε. Αλλά άξιζε;

Βάλτε τα καλά σας, σήμερα είναι πρώτη μέρα σχολείου. Όχι δεν είναι 11 Σεπτέμβρη, δεν είμαστε 16, ούτε πάμε στον αγιασμό του ταπεινού μας λυκείου. Το Constance Billard School for Girls και το St. Jude’s School for Boys άνοιξαν τις πόρτες τους και καλωσόρισαν μία νέα γενιά κακομαθημένων πλουσιόπαιδων. Είναι γεγονός. Μετά από μήνες αναμονής, το νέο Gossip Girl είναι εδώ. Και παρά το φόβο καταστροφής της κληρονομιάς, που μας άφησε η original τηλεοπτική σειρά (2007-2012), κάθισα και είδα την πρεμιέρα του reboot -για να μην χρειαστείτε να τη δείτε εσείς.

Το πρωτότυπο εφηβικό σήριαλ, το οποίο παραμένει, ακόμη και σήμερα, ένα από τα δημοφιλέστερα του είδους του, οφείλει την τεράστια επιτυχία του σε 5 βασικούς παράγοντες. Κατά τη γνώμη μου, το αν ο χθεσινός πιλότος κατάφερε να πλησιάσει την παλαιότερη αίγλη, κρίνεται από το πόσο επένδυσε στα συστατικά επιτυχίας της. 

1 | Μόδα 

Δεν θέλω να είμαι ρηχός, αλλά θα είμαι. Αντικειμενικά, μία από τις πιο καλοντυμένες σειρές της δεκαετίας της -που, ακόμη, επηρεάζει το στυλ γύρω μας, ένα επεισόδιο Gossip Girl ήταν σαν να ξεφυλλίζεις περιοδικό. Από τα κλασσικά κομμάτια της Blair μέχρι τα εντυπωσιακά φορέματα της Serena, οι χαρακτήρες φορούσαν τα ρούχα τους -και όχι το αντίθετο- σε μία εποχή, όπου το glamour lifestyle ήταν αυτοσκοπός. 

Στο πρώτο επεισόδιο της σειράς, είδαμε μεγάλο αριθμό και ποικιλία ωραίων ρούχων. Μάλιστα, κατάφεραν πολύ εύστοχα να δώσουν στοιχεία της προσωπικότητας των πρωταγωνιστών, μέσα από τις στιλιστικές επιλογές τους. Αν και η ποιότητα της λεπτομέρειας και το wow effect δεν ήταν αντάξια των παλιότερων εμφανίσεων, γενικότερα, ήταν μία καλαίσθητη αρχή. 

2 | Μουσική 

Το σάουντρακ του αυθεντικού GG είναι αξεπέραστο, για να είμαστε ειλικρινείς. Έχουμε αγαπήσει νέα τραγούδια, έχουμε μάθει άγνωστους καλλιτέχνες, ενώ το μεγαλύτερο ατού των μουσικών επιλογών είναι ότι έντυναν τις ήδη iconic σκηνές, με τέτοιο μοναδικό τρόπο, ώστε να μένουν αξέχαστες στους φαν, εδώ και 13 χρόνια. Από τo “I’m in Here” της Sia στον παριζιάνικο σταθμό μέχρι την εμφάνιση της Lady Gaga, οι μελωδίες της σειράς έδιναν το έξτρα στοιχείο, που την ξεχώριζαν από άλλα εφηβικά δράματα. 

Εδώ, η νέα προσπάθεια έχασε παταγωδώς. Παρά τη χρήση καλλιτεχνών της επικαιρότητας (Ariana Grande, Billie Eilish, Frank Ocean), καμία μουσική στιγμή δεν ξεχώρισε ιδιαίτερα. Δεν είναι ακριβώς ότι δεν ταίριαζαν τα τραγούδια με το κλίμα. Είναι ότι δύσκολα θα ακούσεις κάποιο από τα τραγούδια σε 3 χρόνια και θα θυμηθείς τη σειρά -κάτι που το αυθεντικό GG έχει καταφέρει αδιαμφισβήτητα.

3 | Καλό δράμα και ατάκες 

Ποιος μπορεί να ξεχάσει τους τσακωμούς μεταξύ φίλων, τους χωρισμούς, τις κομπίνες, το απαγορευμένο σεξ, τις μηχανορραφίες της Blair και τις ανεύθυνες ηλιθιότητες που έκανε η Serena -και έπρεπε όλοι να την παρηγορήσουν κι από πάνω-; Όλα κι όλα. Η σειρά ήταν γνήσια πιασάρικη, δεν το προσπαθούσε ιδιαίτερα. Οι έξυπνες ατάκες και τα αξιομνημόνευτα one-liners των χαρακτήρων -βλ. Georgina Sparks “You can tell Jesus that the bitch is back”- έφερναν ένα χιούμορ και μία νότα κλασσικού στο τότε μοντέρνο σήριαλ. 

Μέχρι στιγμής, το drama στη νέα σεζόν, αν και εμφανώς αποτέλεσμα εργαλειοποίησης, φαίνεται πολλά υποσχόμενο. Οι χαρακτήρες έχουν ενδιαφέρον -παρόλο που φαίνεται πώς θα εξελιχθούν στα επόμενα επεισόδια- ενώ οι ατάκες είχαν, κατά τη γνώμη μου, καλύτερη ποιότητα από αυτή που θα περίμενα. Οκ, δεν ξεκαρδίζεσαι, αλλά μερικές από αυτές είχαν την προοπτική να γίνουν λεζάντα στο Instagram. 

4 | Πλοκή 

Σκοπός της παραγωγής και της δημιουργικής ομάδας, τότε, ήταν να δημιουργήσουν έναν κόσμο, τόσο μακρινό από την καθημερινότητα, που να λειτουργεί ως διακοπές για το μυαλό του θεατή. Όσο και να έχουμε περάσει την εφηβεία μας, θέλοντας να ταυτιστούμε ή να μοιάσουμε στην Queen B του Upper East Side, δε γίνεται. Αν και συχνά η πλοκή κούραζε ή, ακόμα χειρότερα, ειδωλοποιούσε προβληματικά πρότυπα, ήταν αυτό το στοιχείο “εκτός πραγματικότητας”, που δικαιολογούσε -κακώς!- αυτά που βλέπαμε. 

Το 2021, η πολιτική ορθότητα έχει εξαλείψει πλήρως τις ανεκδιήγητα κατανοητές συμπεριφορές του 2007. Ο άπιαστος κόσμος της ελίτ του Μανχάταν παραμένει, αλλά από τη στιγμή, που δεν είχαμε απόπειρα βιασμού από πρωταγωνιστή σε ανήλικη, στον φετινό πιλότο, εγώ το θεωρώ επιτυχία. Η εκπροσώπηση φυλετικών και σεξουαλικών ταυτοτήτων είναι ένα ευχάριστο twist -γιατί το plot twist του πρώτου επεισοδίου ήταν μέτριο-, ενώ ελπίζουμε για λιγότερα σκηνικά, που θα ντροπιάσουν το φεμινιστικό κίνημα. 

5 | Αρχικοί συντελεστές 

Οι περισσότεροι από τους ηθοποιούς της original σειράς, εκτός από ανησυχητικά όμορφοι ήταν αρκετά ταλαντούχοι και έδιναν στις σκηνές πάθος, χιούμορ και χαρακτήρα. Μάλιστα, όλοι έκαναν στη συνέχεια καριέρα, είτε μεγαλύτερη είτε μικρότερη. Αν και οι 6 πρωταγωνιστές δεν πρόκειται να επιστρέψουν, μπορούμε πάντα να ελπίζουμε σε έναν αγαπημένο δευτερεύοντα χαρακτήρα να εμφανιστεί -κατά προτίμηση, Dorota ή Georgina. Τα βασικά μέλη της παραγωγής, από την άλλη, έχουν επιστρέψει, οπότε οι προσδοκίες μας ανεβαίνουν. 

Αντικειμενικά, ο τρόπος που οι νέοι χαρακτήρες ανέφεραν τη Blair, τη Serena, τον Nate, τον Dan και τον Chuck ήταν άβολος -για να μην πω cringe. Παρ’ όλα αυτά, το πιο σημαντικό στέλεχος του καστ επέστρεψε και έκανε όλο το επεισόδιο καλύτερο. Αναρωτιέστε ποια; Θέλει και ρώτημα; Η Kristen Bell. Η αιώνια έφηβη Veronica Mars χαρίζει τη φωνή της στον ομώνυμο χαρακτήρα του Gossip Girl, από την πρώτη μέρα. Και το κάνει τόσο χαρακτηριστικά, που δεν θα υπήρχε αναβίωση, χωρίς εκείνη.

Όπως και να ‘χει, οι απαιτήσεις του κοινού ήταν υψηλές και, όπως ήταν λογικό, δεν συναντήθηκαν σε όλα τα μήκη. Το reboot δεν μπορεί να συγκριθεί με το original. Αλλά αυτό το ξέραμε. Πέρα από αυτό, ωστόσο, δεν ήταν και κακή πρεμιέρα. Αν εξαιρέσεις την προσβλητική αποκάλυψη της ταυτότητας της αγαπημένης μας κουτσομπόλας, η υπόλοιπη ιστορία έχει πιθανότητες να εξελιχθεί σε ενδιαφέρον θέαμα, ή τουλάχιστον καλούτσικη παρέα. Το μόνο που έχετε να κάνετε, για να το ανακαλύψετε, είναι να το δείτε. Xoxo.