Ιάσονας Αποστολόπουλος: Όταν η κοινωνία σε επιβραβεύει, η πολιτεία σε αγνοεί

Ιάσονας Αποστολόπουλος: Όταν η κοινωνία σε επιβραβεύει, η πολιτεία σε αγνοεί

Ο Ιάσονας Αποστολόπουλος είναι διασώστης, συνεργάτης των Γιατρών Χωρίς Σύνορα σε ανθρωπιστικές δράσεις στη Λιβύη και την Αφρική και τα τελευταία χρόνια συντονιστής του «Mare Ionio». Έχει ενεργά συνδράμει στη διάσωση χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών από τα θανατηφόρα νερά της Μεσογείου (με δράσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό), έχει καταγγείλει δημόσια τις απάνθρωπες πολιτικές και δράσεις των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης εναντίον των προσφύγων, δημοσιεύοντας πληροφορίες για βίαια περιστατικά που ο ίδιος έζησε και έχει τοποθετηθεί πολιτικά πολλές φορές για την ανάλγητη πρακτική των επαναπροωθήσεων και των στρατοπέδων συγκέντρωσης, εκλεπτυσμένα βαφτισμένων ως Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης / hotspots.

Μόλις 37 ετών, ο νεαρός απόφοιτος της σχολής πολιτικών μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου έχει κατορθώσει να προσφέρει την ευκαιρία για μια νέα ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους, αψηφώντας σε αρκετές περιστάσεις την ακεραιότητα της δικής του ζωής. Και παρόλο που το έργο, που έχει παράγει όλα αυτά τα χρόνια προς την κοινωνία -γιατί περί έργου πρόκειται- είναι αδιαμφισβήτητα αξιοσημείωτο, τις τελευταίες ημέρες έχει δημιουργηθεί ένας πολιτικός σάλος γύρω από το όνομα του, με αφορμή την ανακοίνωση της βράβευσης του από την ΠτΔ, Κατερίνα Σακελλαροπούλου – ή πιο ορθά την ακύρωση της προαναφερθείσας βράβευσης.

Για όσους δεν έχουν παρακολουθήσει τα δρώμενα των τελευταίων ημερών, εχθές (24/7) πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση εορτασμού της 47ης επετείου Αποκατάστασης της Δημοκρατίας. Σε αυτήν παρευρέθηκαν όλα τα σημαντικά -ή και όχι- πρόσωπα του πολιτικού σκηνικού της χώρας, καθώς και πρόσωπα από τους χώρους του αθλητισμού, των τεχνών και των επιστημών. Λίγες μέρες πριν την τελετή, όπως συνηθίζεται, δημοσιοποιήθηκε η λίστα των ονομάτων που θα βραβεύονταν για την προσφορά τους στο κοινωνικό σύνολο από την ΠτΔ, μέσα στην οποία συμπεριλαμβανόταν και το όνομα του Ιάσονα, ύστερα από πρόταση, βάσει διαδικασίας, του αρμόδιου Υπουργού Εξωτερικών.

Αυτό, όμως, που δεν υπολόγισε, από ότι φάνηκε μεταγενέστερα, ούτε η Πρόεδρος ούτε η επιτροπή του Υπουργείου Εξωτερικών, που ενέκρινε την πρόταση για παρασημοφόρηση του Ιάσονα, ήταν η εσωκομματική διαμάχη που θα ξεσπούσε στο κυβερνητικό κόμμα με αυτή την απόφαση. Η αντίθεση προς την επιλογή ήρθε από την πιο ακραία πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας. Την ίδια πτέρυγα που τάσσεται υπέρ της αυστηροποίησης των πρακτικών επαναπροώθησης, που χρησιμοποιούνται στα σύνορά μας, στηρίζει την ενίσχυση της αστυνόμευσης σε πανεπιστήμια και γειτονιές και διακρίνει τους πολίτες σε Α’ και Β’ κατηγορίας -λες και στη σύγχρονη Ελλάδα, η ζωή καταδυναστεύεται βάσει ενός παράδοξου, αόρατου αλλά συνάμα έντονα αντιληπτού, συστήματος καστών.

Οι εξελίξεις συνεχίστηκαν με τον Ιάσονα τελικά να λαμβάνει, κυριολεκτικά μέσα στη νύχτα, μια ημέρα προτού την τελετή, τηλεφώνημα από εκπρόσωπο του Υπουργείου Εξωτερικών, ο οποίος τον πληροφόρησε πως δεν θα παρασημοφορηθεί. Το συγκεκριμένο πισωγύρισμα έσπευσε να το ανακοινώσει, μέσω του προσωπικού λογαριασμού του στο Twitter, γνωστή -πρωτίστως τηλεοπτική και μετέπειτα βουλευτική- προσωπικότητα του κυβερνώντος κόμματος, προλαβαίνοντας τόσο το αρμόδιο Υπουργείο, όσο και το επικοινωνιακό επιτελείο της Προέδρου.

Κάπως έτσι, λοιπόν, έχει η κυριότερη ιστορία των ημερών. Μια ιστορία στην οποία η ελληνική Πολιτεία παραλίγο να κάνει το σωστό και να αναγνωρίσει δημοσίως τις υπεράνθρωπες προσπάθειες ενός συνανθρώπου μας να κάνει τον κόσμο που ζούμε λίγο καλύτερο. Αντ’ αυτού, τα φοβικά στοιχεία της κοινωνικής και πολιτικής σκηνής αυτού του τόπου απέδειξαν για άλλη μια φορά την παρουσία τους -ίσως και την ισχύ τους. Διότι η Χρυσή Αυγή ως δημόσιο σχήμα έπαψε να υπάρχει, οι υποστηρικτές του ‘’έργου’’ της, όμως, είναι ακόμη γύρω μας. Έβγαλαν απλά τα μαύρα και τα αντικατέστησαν με μπλε… Βγαίνουν και μιλούν δημοσίως σε τηλεοπτικές εκπομπές, έχουν δικές τους εφημερίδες, διοικούν αυτή τη χώρα, αποφασίζουν για το μέλλον μας.

Σε μια τέτοια, λοιπόν, χώρα, με μια τέτοια κοινωνία και με τη συγκεκριμένη πολιτική σκηνή, νιώθω κατά κάποιον τρόπο χαρούμενη που ο Ιάσονας τελικά δεν παρασημοφορήθηκε. Διότι, πόσο υποκριτικό είναι να βραβεύεις διασώστες, ενώ παράλληλα ως κράτος κακοποιείς, βιάζεις και τελικά διώχνεις ανθρώπους, που έρχονται στην πόρτα σου, ζητώντας βοήθεια; Πόσο γελοίο να γιορτάζεις την αποκατάσταση της Δημοκρατίας σου, όταν τα επονομαζόμενα δημοκρατικά δικαιώματα έχουν καταντήσει κτήμα των λίγων και άριστων;

*Συνέντευξη του Ιάσονα πριν λίγα χρόνια, όπου περιγράφει τις καταστάσεις με τις οποίες ήρθε αντιμέτωπος κατά τις διασωστικές προσπάθειες που συμμετείχε