Αναδρομή στο 2021: Μάρτιος

Αναδρομή στο 2021: Μάρτιος

Μάρτιος 2021. Ο χρόνος πλέον, μοιάζει να έχει χάσει την σταθερή γραμμική του πορεία, με τους πιθανούς τρόπους, για να περάσεις τον ελεύθερο χρόνο σου, να έχουν ξεκινήσει να περιορίζονται ανησυχητικά και την αίσθηση ότι πρωταγωνιστείς στην Ημέρα της Μαρμότας να γίνεται όλο και πιο έντονη. Τα γεγονότα που συνόδευσαν τον μήνα αυτό, από την άλλη, δεν προσέφεραν την παραμικρή ενθάρρυνση ή παρηγοριά. 

Τα των έσω

Ο μήνας ξεκινάει με την διακοπή της απεργίας πείνας και δίψας του Δημήτρη Κουφοντίνα, με βασικό αίτημα τη μεταγωγή του στις φυλακές Κορυδαλλού από τις φυλακές Δομοκού, μέσα από δήλωση που γνωστοποίησε η συνήγορος του Ιωάννα Κούρτοβικ: «Η οικογένεια που κυβερνά απόδειξε πόσο αδίστακτη είναι στον εξευτελισμό των νόμων και του Συντάγματος, στη διαχείριση της δικαιοσύνης. Τους τα χαρίζω».

Χωρίς να προχωρήσουμε πολύ χρονικά, η φόρα μας κόβεται από τον σεισμό της Ελασσόνας ύψους 6 ρίχτερ, ο οποίος, μαζί με τους επίσης αρκετά ισχυρούς μετασεισμούς, αφήνει πίσω του πλήθος καταστροφών. Το ρήγμα των 6 χιλιομέτρων φαντάζει η μικρότερη εξ’ αυτών, καθώς μεγάλος αριθμός κτιρίων κηρύχθηκε μη κατοικήσιμος, αφήνοντας πολλούς συμπολίτες μας στο δρόμο, με ανεπαρκή κρατική μέριμνα και την διαχρονικά χρονοβόρα και περίπλοκη ελληνική γραφειοκρατία να τους ταλαιπωρεί περαιτέρω στην προσπάθεια απόκτησης οποιασδήποτε κρατικής αρωγής.

Παράλληλα, οι εξελίξεις στην υπόθεση Λιγνάδη συνεχίζουν να προκαλούν τον αποτροπιασμό, με έξι νέες καταγγελίες που αφορούν βιασμό, σεξουαλική κακοποίηση, απόπειρα βιασμού και αποπλάνηση ανηλίκου και πληθώρα αποδεικτικών ευρημάτων στο σπίτι του. Την υπεράσπισή του αναλαμβάνει ο Αλέξης Κούγιας.

Εξώδικο δέχεται και ο Πέτρος Φιλιππίδης από τον δικηγόρο Γιώργο Γεράρη που αναλαμβάνει την υπεράσπιση των Παπαχαραλάμπους, Αναστασοπούλου και Δροσάκη, ως απάντηση στο δικό του που κατηγορεί τον δικηγόρο για συκοφαντίες. Εκκρεμεί να ακολουθήσει δίκη. Παρότι έγινε προσπάθεια από τον ηθοποιό με ανυπόστατα νομικά μέσα να μην γνωστοποιηθούν οι καταγγελίες, δεν ήταν εφικτό να αποφύγουν το φως της δημοσιότητας σε μία εποχή κοινωνικών -και αναγκαίων- μετασχηματισμών, όπου το ελληνικό #metoo συνεχώς εξαπλώνεται.

Λίγες ημέρες αργότερα από την ημέρα της γυναίκας, -όπου πολλοί ξεχνάνε πως στην πραγματικότητα εορτάζεται για να τιμώνται αιώνες αγώνων για βασικά δικαιώματα- ακούγεται μία δήλωση βαθιά αναχρονιστική, που εγείρει ερωτήματα, σχετικά με το αν διανύουμε όντως το 2021 ή κάποιο προηγούμενο έτος -το 1950 ίσως. Πρόκειται για την ψήφο του Στέλιου Κυμπουρόπουλου στην Ευρωβουλή κατά του δικαιώματος των γυναικών στις αμβλώσεις. Μετά το μεγάλο όγκο αντιδράσεων που ακολούθησε, ο Ευρωβουλευτής απολογήθηκε. Ωστόσο, προκαλεί θλίψη να μην θεωρείται αυτονόητο το αναντίρρητο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης ενήλικων ατόμων στο σώμα τους, αλλά και του ανοίγματος ενός δημοσίου διαλόγου σε ένα τόσο προσωπικό ζήτημα.

Ενώ ακόμη προσπαθούμε να συνέλθουμε από τα προηγούμενα περιστατικά, το γύρο του διαδικτύου κάνει ένα βίντεο, το οποίο απεικονίζει αστυνομικούς να χτυπούν, χωρίς έλεος, ένα άτομο ηλικίας 20 χρονών στην πλατεία Νέας Σμύρνης, Κυριακή μεσημέρι. Σε αυτό το σημείο η αστυνομική βία μοιάζει να ξεφεύγει εντελώς και ο κρατικός αυταρχισμός, ντυμένος με τον μανδύα επιβολής μέτρων «προσωπικής προστασίας», δεν πείθει κανέναν πλέον.

Οι πορείες διαμαρτυρίας και οι συγκρούσεις πολιτών με αστυνομικούς που ακολούθησαν, τόσο στη νέα Σμύρνη, όσο και σε άλλες περιοχές, όπως το Σύνταγμα και τη Νίκαια -με μεγάλη προσέλευση κόσμου, παρά τους περιορισμούς της καραντίνας-, δεν προκαλούν έκπληξη. Αντίθετα, ήταν κάτι αναπόφευκτο, καθώς η οργή του κόσμου απέναντι σε αντίστοιχα γεγονότα -ίσως λίγο περισσότερο συγκεκαλυμμένα με μικρότερο εύρος αντιδράσεων, αλλά όχι λιγότερο σημαντικά-, συσσωρευόταν για αρκετό διάστημα.

Μία μικρή δόση ελπίδας και ανανέωσης της πίστης στη δύναμη, που ενυπάρχει σε μία ενωμένη δράση, δημιουργεί η είδηση ότι τέθηκε σε διαθεσιμότητα ο αστυνομικός, που έκανε χρήση βίας, δίνοντας μία δικαίωση και σε αρκετούς ακόμα, που έχουν πέσει θύματα επιβολής εξουσίας με «υπερβάλλοντα ζήλο», ειδικά εντός της περιόδου της καραντίνας.

Κάπου εδώ, έρχεται και η στιγμή για την πρώτη μας επέτειο από την εμφάνιση του κορονοϊού στις ζωές μας, που συνεχίζει να παραμένει η μόνη σταθερά ανάμεσα σε όλες τις υπόλοιπες αβεβαιότητες, που περιβάλουν μία εποχή πρωτόγνωρη. Το λοκντάουν καλά κρατεί, όπως και το καθεστώς τηλεργασίας και τηλεκπαίδευσης, όμως μία βασική παράμετρος διαφοροποιείται: τα εμβόλια. Για το Μάρτιο, γίνεται έκκληση στις ευπαθείς ομάδες και τους εργαζόμενους σε υγειονομικά περιβάλλοντα να εμβολιαστούν, όμως το εναρκτήριο έναυσμα έχει δοθεί και για τις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες που σταδιακά θα ακολουθήσουν.

Τα κρούσματα δεν παρουσιάζουν την παραμικρή μείωση, ούτε είναι δυνατό να αποδώσει ένα αντίστοιχο μέτρο τόσο σύντομα. Για να καλυφθούν οι ανάγκες των παθόντων, η κυβέρνηση προχωρά σε επίταξη των ιδιωτικών νοσοκομείων, καθώς τα δημόσια για αρκετό καιρό αδυνατούσαν να τις καλύψουν, με τις ΜΕΘ υπερπλήρεις και τα θύματα του κορονοϊού να μην έχουν καν την ευκαιρία να προσπαθήσουν να επιβιώσουν.

Προς το τέλος του μήνα έχουμε μία ακόμα επέτειο. Εκείνη των 200 χρόνων από την επανάσταση. Μέσα στο μήνα, αλλά και αργότερα, εορτάστηκε με αρκετά πολιτιστικά δρόμενα δεδομένων των συνθηκών, όμως αναμφίβολα γεννώνται ερωτήματα. Καθώς είναι δύσκολος συνδυασμός ένας εορτασμός, που συμβολίζει την ελευθερία και την ανεξαρτησία, να υφίσταται μέσα σε μία κατάσταση κατ’ οίκον περιορισμών, μέτρων για απαγόρευση των δημόσιων συναθροίσεων και υπεράριθμου συνόλου αστυνομικών στις παρελάσεις -να δίνει αίσθηση (αν)ασφάλειας σε οποιονδήποτε επιθυμεί να παραβρεθεί.

Εκτός Ελλάδας

Οι εξελίξεις του εξωτερικού δεν είναι περισσότερο ευχάριστες από τις εγχώριες, καθώς στη Μυανμάρ η πραξικοπηματική κυβέρνηση έχει εδραιωθεί και οι πολίτες βγαίνουν σύσσωμοι στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν. Τα θύματα του καθεστώτος ολοένα και αυξάνονταν με το πέρας των ημερών, με την λήξη του μήνα να έχουν φτάσει περίπου τα 500 -κυρίως άμαχοι με διάθεση ειρηνικής διαμαρτυρίας.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο κορωνοϊός εξακολουθεί να κρατά τα ηνία, με μεγαλύτερη εφαρμογή του εμβολιασμού στο εξωτερικό και τις πρώτες παρενέργειες και θρομβώσεις, που προκάλεσε το Astra Zeneka, για το οποίο ακόμη μας καθησυχάζουν -άσχετα αν πλέον το συγκεκριμένο εμβόλιο καταργήθηκε.

Αξιοσημείωτη για την ελευθερία του λόγου είναι και η άρση της απαγόρευσης στην Αυστραλία, που επιβλήθηκε στις ειδήσεις του Facebook, μετά από τις αντιδράσεις του κόσμου σε μία νέα νομοθεσία, που στόχευε να αυξήσει το κέρδος, αλλά προξενούσε στην ουσία λογοκρισία στους χρήστες του.

Στο διάστημα, ο Elon Musk συνεχίζει το φιλόδοξο έργο του να καταστήσει τον Άρη κατοικήσιμο, με μία αποτυχημένη προσπάθεια προσεδάφισης του 4ου Space Χ. Αν και ακόμη το έργο του δεν έχει αποδώσει καρπούς, η προσπάθεια δεν εγκαταλείπεται.

Και κάπως έτσι ο Μάρτιος ολοκληρώνεται, αφήνοντας σε όλους την ελπίδα η συνέχεια που θα επιφυλάσσει το έτος να είναι καλύτερη από όσα προηγήθηκαν, ζώντας ακόμα στην άγνοια και αγνοώντας την επικείμενη διάψευση…