Αναδρομή στο 2021: Ιούλιος

Αναδρομή στο 2021: Ιούλιος

Μετά το πέρας των δεινών, που μεσολάβησαν τους προηγούμενους μήνες, έχουμε φτάσει πλέον στον Ιούλιο, με το άγχος και το φόβο, τόσο για τα τωρινά όσο και τα μελλούμενα γεγονότα, να έχουν ριζώσει στις ζωές μας για τα καλά. Θυμωμένοι μέσα στο καταχείμωνο, χωρίς να νοσταλγούμε κιόλας τον ανυπόφορο καύσωνα, αλλά με τη σκέψη άλλων περισσότερο ευχάριστων όψεων του καλοκαιριού, ας κάνουμε μία ανασκόπηση στα γεγονότα που μεσολάβησαν και άφησαν το στίγμα τους στην ελληνική και την παγκόσμια κοινωνία.

Τα των έσω

Σαν μία άλλη τραγική προοικονομία των υπόλοιπων εγκλημάτων κατά των γυναικών, από τα οποία ο μήνας βρίθει, η έναρξη του σημαδεύεται από την απελευθέρωση -υπό περιοριστικούς όρους- των δύο νεαρών που βίασαν τη 19χρονη, ρίχνοντας την ευθύνη για ακόμα μία φορά στο θύμα. Στην συνέχεια, γνωστοποιείται η είδηση για τον αστυνομικό που κρατούσε, βίαζε και εξέδιδε 19χρονη για μεγάλο μέρος της ζωής της. Παρότι στη συγκεκριμένη περίπτωση ο θύτης καταδικάζεται, το τέλος δεν μπορεί να χαρακτηριστεί και αίσιο για ένα θύμα που έχει υποφέρει τόσο.

Σαν να μην ήταν αρκετά τα προηγούμενα, τον Ιούλιο προστίθενται δύο ακόμα γυναικοκτονίες στο ήδη αυξημένο πηλίκο του 2021. Τη θέση της έκπληξης έχει πάρει πλέον η αγανάκτηση. Το πρώτο θύμα είναι η 26χρονη Γαρυφαλλιά, την οποία έριξε στα βράχια, αφήνοντάς τη να πνιγεί, ο 30χρονος σύντροφος της, μετά από διαπληκτισμό τους, σε διακοπές στην Φολέγανδρο. Το δεύτερο είναι η 31χρονη Αννίσα στην Δάφνη, η οποία μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου από το σύζυγο της. Ο ένοχος παραδίνεται οικειοθελώς στην αστυνομία, που αν και είχε ήδη ενημερωθεί για το φόνο, αμέλησε να ασχοληθεί με το θέμα.  

Με τον όρο «γυναικοκτονία» πλέον να καθίσταται πλήρως αναγνωρίσιμος, τίθενται προβληματισμοί για την προσέγγιση των media απέναντι σε τόσο ευαίσθητα ζητήματα, αλλά και την αμφισβητούμενη δικαίωση προηγούμενων θυμάτων, τα οποία έχουν ήδη ξεχαστεί. Μία μικρή ελπίδα στη δικαιοσύνη δίνει η φυλάκιση του Πέτρου Φιλιππίδη, μετά από την υπό άκρα μυστικότητα δίκη και απολογία του.

Στο πεδίο του κορονοϊού, τα μέτρα έχουν πλέον χαλαρώσει αρκετά, διατηρώντας μόνο ελάχιστους τοπικούς περιορισμούς, ενώ τα ποσοστά των εμβολιασμών ανεβαίνουν σταθερά. Ενδεχομένως, εάν είχαν συνοδευτεί βέβαια από κάποια επιστημονική εξήγηση, τα ποσοστά να ήταν υψηλότερα και ο αριθμός των αρνητών -όπως και των περιστατικών που προκάλεσαν- μικρότερος. Όταν όμως τα μόνα κίνητρα, που παρέχονται, είναι ο εξαναγκασμός υπό την απειλή διαθεσιμότητας και η δωροδοκία υπό τη μορφή voucher για τους νέους, μάλλον θα πρέπει να δηλώνουμε ικανοποιημένοι.

Σχετικά με το περιβάλλον, κλείνουμε τρία χρόνια από τις πυρκαγιές που έπληξαν το Μάτι Αττικής, με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ενώ έντρομοι παρατηρούμε πως τίποτα δεν έχει διορθωθεί και κανένα ουσιώδες μέτρο δεν έχει ληφθεί. Οι πύρινες λαίλαπες που έχουν ξεκινήσει και ξεσπούν κατά μέρους σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, αποτελούν μόνο των προάγγελο των καταστροφών, που μέλλει να ακολουθήσουν.

Εκτός Ελλάδος

Στο Τόκιο, διεξάγονται οι 32οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες, αν και δε λείπουν τα απρόοπτα. Δεδομένου ότι η χώρα τίθεται και παραμένει, καθ’ όλη τη διάρκειά τους, σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης, λόγω του αυξημένου αριθμού κρουσμάτων, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι αποφασίζεται η απουσία θεατών.

Στον τομέα των ανθρώπινων δικαιωμάτων κυριαρχεί μία απογοήτευση, με ομοφοβικές επιθέσεις στην πορεία υπερηφάνειας της Γεωργίας, που οδηγούν σε καταστροφές, ένα θάνατο δημοσιογράφου και την τελική αναβολή της παρέλασης. Η κατάσταση δεν είναι καλύτερη ούτε στην Ισπανία, καθώς ένας 24χρονος δολοφονείται για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό και έπονται διαδηλώσεις αγανάκτησης. Στην Ουγγαρία, επίσης, ο κόσμος διαμαρτύρεται εν μέσω pride, εξαιτίας της απαγόρευσης διδασκαλίας της ομοφυλοφιλίας στα σχολεία.

Παράλληλα, η Μαδαγασκάρη βρίσκεται σε επισιτιστική κρίση, με μεγάλο τμήμα του πληθυσμού να βρίσκεται υπό τα όρια της πείνας και να καλείται να αντιμετωπίσει την πληθώρα ελλείψεων σε τρόφιμα, καθιστώντας την έκκληση για βοήθεια βαθιά επιτακτική.

Στο μεσανατολικό ζήτημα, οι επιθέσεις στη Λωρίδα της Γάζας συνεχίζονται. Αρχικά δημιουργείται πυρκαγιά εξαιτίας των επιθέσεων από την Παλαιστίνη στο Ισραήλ και έπειτα ακολουθούν τα αντίποινα από το δεύτερο, με τη ρίψη εμπρηστικών μηχανισμών. Ως αφορμή θεωρούνται τα όρια της ζώνης αλιείας, με τις εχθροπραξίες να μην έχουν σταματημό.

Την ίδια στιγμή, η περιοχή του Γιοχάνεσμπουργκ και η επαρχία Κουαζούλου-Νατάλ θρηνεί πάνω από 300 θύματα ως αποτέλεσμα της βίας, που ξεσπά μετά τη φυλάκιση του πρώην προέδρου Τζέικομπ Ζούμα, για προσβολή δικαστηρίου. Ο Νοτιοαφρικανός πρόεδρος Σίριλ Ραμαφόζα υποστηρίζει ότι οι ταραχές οφείλονταν σε οργανωμένη απόπειρα αποσταθεροποίησης της χώρας.

Δυστυχώς θύματα σημειώνονται και στο Αφγανιστάν, με τους Ταλιμπάν να λεηλατούν και να πυρπολούν χωριά αθώων, λόγω της συνεργασίας τους με την κυβέρνηση. Οι ήδη εκτεθειμένοι επιζήσαντες αισθάνονται παντελώς εγκαταλειμμένοι και αβοήθητοι, χωρίς να υπάρχει επαρκής τρόπος να αντιπαρατεθούν στην ήδη δύσκολη κατάσταση.