Αυτός είπε, αυτή είπε…

Αυτός είπε, αυτή είπε…

Τις τελευταίες εβδομάδες η παγκόσμια κοινή γνώμη παρακολουθεί με ενδιαφέρον τις εξελίξεις στην πολύκροτη δίκη των Johnny Depp και Amber Heard. Ενάγων ο πρώτος, εναγόμενη, κατηγορούμενη για συκοφαντική δυσφήμιση η δεύτερη. Όλα ξεκίνησαν το 2009 με τη γνωριμία των δύο ηθοποιών στα γυρίσματα της ταινίας ‘’Μεθυσμένο Ημερολόγιο’’. Από εκεί θα ξεκινούσε μια σχέση, η οποία θα οδηγούσε στο γάμο και σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια στο διαζύγιο. Και εδώ θα μπορούσε να είχε λήξει η όλη ιστορία. Όμως κατηγορίες για κατάχρηση ουσιών, παραβατικές συμπεριφορές, σεξουαλική κακοποίηση (και το γενικότερο αφήγημα της έκλειψης ενός τεράστιου αστέρα του Χόλιγουντ) έκαναν το ζήτημα πιο περίπλοκο.

Οι πρώτες κατηγορίες…

Πολλοί περίμεναν αυτή τη δίκη από τη στιγμή που ακούστηκαν από τη μεριά της Heard οι πρώτες υπόνοιες για ενδοοικογενειακή βία. Για αυτούς τους λίγους – φαντάζομαι- που δεν γνωρίζουν το ιστορικό, η όλη συζήτηση αναδύθηκε στη δημόσια σφαίρα το 2018 με το άρθρο της αγγλικής εφημερίδας The Sun, όπου χαρακτήριζαν τον Depp ως ‘’κακοποιητή συζύγων’’ και συνεχίστηκε με το προσωπικό άρθρο της Heard στη Washington Post, στο οποίο και αυτοχαρακτηριζόταν ως θύμα ενδοοικογενειακής και σεξουαλικής βίας. Παρόλο που δεν κατονόμαζε τον τότε πρώην σύζυγό της, όλα τα στοιχεία που έδινε, οδηγούσαν σε αυτόν. Είχε προηγηθεί το αρκετά δημόσιο διαζύγιο του πρώην ζεύγους και μια καταγγελία για περιοριστικά μέτρα εναντίον του πρωταγωνιστή των Πειρατών της Καραϊβικής, η οποία ωστόσο είχε αποσυρθεί.

Η καταγγελία της Heard συνέπεσε χρονικά με την ανάδυση του κινήματος #ΜeToo και την δημοσιοποίηση της υπόθεσης του Harvey Weinstein στην αμερικανική κοινωνία, κάτι που θα επηρέαζε καταλυτικά τις πρώτες αντιδράσεις, μιας και η πλειοψηφία των ανθρώπων πλέον στο άκουσμα της λέξης ‘’κακοποίηση’’ έσπευε να ετοιμάσει πυρσούς και πλακάτ με σύνθημα ‘’I am with her’’. Αρχικά, η κοινή γνώμη φάνηκε να τάσσεται σχεδόν μανιωδώς υπέρ της ηθοποιού, με το πανεπιστήμιο ACLU να της δίνει μέχρι και τον τίτλο της εκπροσώπου για τα δικαιώματα των γυναικών.Εκείνη έκανε ομιλίες σε διάφορα πανελ ως ‘’θύμα’’, ενώ εκείνος, ως ‘’θύτης, απομακρύνθηκε από μεγάλες κινηματογραφικές παραγωγές (βλέπε Fantastic Beasts 2) και αντιμετώπισε τη χλεύη των γύρω του.

Εξ αρχής ο Depp αρνήθηκε τις κατηγορίες που τον ήθελαν κακοποιητικό και δεν άργησε να έρθει η πρώτη μήνυση του ηθοποιού εναντίον της The Sun για το άρθρο τους.Τότε η εφημερίδα είχε φέρει ως μάρτυρα τη Heard, η οποία μέσα από τις λεπτομερείς περιγραφές και τα στοιχεία που παρουσίασε, έπεισε την εισαγγελία και ο Depp έχασε τη δίκη. Η δεύτερη μήνυση του Depp είχε αυτή την φορά ως παραλήπτη την ίδια την πρώην σύζυγο του με την κατηγορία της συκοφαντικής δυσφήμησης. Δεν θα περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα και η Heard θα μηνύσει και εκείνη τον Depp, κατηγορώντας τον ότι είχε μεθοδεύσει μια διαδικτυακή προπαγάνδα και επίθεση εναντίον της, απειλώντας ουσιαστικά το ρόλο της στην ταινία ‘’Aquaman 2’’.


Μια φορά και έναν καιρό στο Χόλιγουντ

Ναρκωτικές ουσίες, δημοσιότητα και βία. Αυτές οι τρεις λέξεις – όχι απαραίτητα με αυτήν την σειρά, κρύβουν μέσα τους την ουσία αυτού του ‘’σκανδάλου’’. Και σαν σενάριο από χολιγουντιανή παραγωγή, έχουμε μείνει όλοι να ψάχνουμε ποιος τελικά είναι ο καλός και ποιος ο κακός της υπόθεσης. Περιττώματα, κομμένα δάχτυλα και σπασμένα μπουκάλια συνθέτουν ένα άκρως σουρεάλ σκηνικό και καθόλου παραδόξως το κοινό αυτής της ταινίας-δίκης δείχνει να μη χορταίνει λεπτομέρειες. Κάτι που πιθανότατα έχουν καταλάβει οι πρωταγωνιστές μας και οι νομικές ομάδες τους, για αυτό και η παραστατικότητα και η γλαφυρότητα των καταθέσεων έχει έντονα δραματικούς τόνους.

Και σε μία ‘’δίκη’’ που εκτυλίσσεται μέσα στα φώτα της δημοσιότητας, είναι μάλλον ανώφελο -ίσως και αδύνατον-  να διακρίνει κανείς ξεκάθαρα θύμα από θύτη. Τα περισσότερα στοιχεία δείχνουν ότι και οι δύο μεριές, υπήρξαν κακοποιητικές – αν και πιθανότατα σε διαφορετικό βαθμό. Τόσο ο πολυαγαπημένος μέγα-σταρ του Χόλιγουντ, όσο και η νεότερη, λιγότερο γνωστή και πλέον σχεδόν κοινώς μισητή ηθοποιός. Ο ένας απλά έτυχε να έχει ισχυρότερο κοινωνικό προφίλ, να είναι δηλαδή περισσότερο γνωστός και αγαπητός στον κόσμο, ενώ η άλλη δεν είχε τόσες κινηματογραφικές επιτυχίες στο δυναμικό της, όντας νεότερη στο συγκεκριμένο επαγγελματικό χώρο.

Ο φανατισμός μιας μερίδας θεατών με τον Depp, η εξονυχιστική εξέταση κάθε λεπτού της δίκης ( από τους εκφραστικούς μορφασμούς της Heard μέχρι τις στιγμιαίες συνδιαλλαγές του Depp με τους δικηγόρους του ) και οι ψευτο-επιστημονική ανάλυση που προσφέρουν διάφοροι ‘’ειδικοί’’ του διαδικτύου με μακροσκελή βίντεο ( π.χ τι αποκαλύπτει η στάση του σώματος των πρωταγωνιστών, τι ψυχολογική διαταραχή κρύβεται πίσω από τις κατηγορίες κλπ) σχηματίζουν ένα αρκετά ενδιαφέρον κλίμα και σίγουρα επηρεάζουν εμμέσως τις εξελίξεις της δίκης. Εξάλλου, η καθημερινή live αναμετάδοση μέσα από τη δικαστική αίθουσα δεν επιτρέπει απλά στον κόσμο που παρακολουθεί να είναι ‘’παρών’’ στη δίκη. Αντιθέτως, επιτρέπει και στους πρωταγωνιστές να έχουν μια live εικόνα του λεγόμενου ‘’κοινού αισθήματος’’.

Η δίκη που παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα αφορά τη μήνυση του ηθοποιού για συκοφαντική δυσφήμηση. Μόλις τελειώσουν οι δικαστικές μαρτυρίες και βγει μια απόφαση, πιθανότατα θα ακολουθήσει και η δίκη σχετιζόμενη με τη μήνυση της Heard. Η ιστορία επομένως απέχει πολύ από το τέλος.

Πρόκειται τελικά για την κύρωση της έκλειψης ενός από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς του παγκόσμιου κινηματογράφου; Μήπως θα γίνουμε μάρτυρες μίας από τις καλύτερες σκηνές εξιλέωσης του παρεξηγημένου, αλλά ακόμη αξιαγάπητου ηρωα, με plot twist την ανατροπή της φαινομενικά φιλήσυχης ηρωίδας; Ή ίσως απλά παρακολουθούμε μιά ιστορία δίχως ήρωες και happy ending;